نشست تخصصی «استقلال الجزایر از منظر حقوق بشر» که به ابتکار گروه پژوهشی حقوق بشر دانشگاه اصفهان برگزار شد، استقلال الجزایر را نه صرفاً به‌عنوان یک واقعه سیاسی، بلکه به‌مثابه فرآیندی تاریخی، حقوقی و اخلاقی در چارچوب حق تعیین سرنوشت ملت‌ها واکاوی کرد. در این گفت‌وگو، سخنرانان با تمرکز بر میراث استعمار فرانسه، نشان دادند که سلطه استعماری با نقض سیستماتیک حقوق بشر، تبعیض ساختاری، سرکوب خشونت‌بار و حذف کرامت انسانی همراه بوده و ادعاهای «رسالت تمدنی» چیزی جز توجیه ایدئولوژیک استعمار نبوده است. همچنین تأکید شد که استقلال ۱۹۶۲ اگرچه به معنای پایان سلطه رسمی فرانسه بود، اما تحقق کامل آزادی‌ها، عدالت اجتماعی و حقوق بنیادین همچنان با چالش‌هایی جدی روبه‌روست. از منظر بین‌المللی نیز، نقش سازمان ملل متحد، کنفرانس باندونگ و جنبش عدم تعهد در تبدیل مسئله الجزایر به مطالبه‌ای جهانی برجسته شد. جمع‌بندی نشست بر این نکته استوار بود که تجربه الجزایر همچنان درسی زنده برای جهان معاصر است؛ درسی که ضرورت پذیرش مسئولیت تاریخی، حقیقت‌یابی، عذرخواهی رسمی و جبران خسارت را به‌عنوان پیش‌شرط عدالت پایدار و روابط برابر میان ملت‌ها یادآور می‌شود.

 

گزارش کامل نشست را در اینجا بخوانید...