پنل علمی «حقوق بشر شرقی در گستره روابط بین‌الملل» با رویکردی تحلیلی و انتقادی به بررسی امکان، معنا و کارکرد نگاه شرقی به حقوق بشر در بستر نظام بین‌الملل معاصر پرداخت و کوشید نسبت آن را با گفتمان مسلط حقوق بشر جهانی واکاوی کند. سخنرانان با طرح دیدگاه‌های متفاوت، از جهان‌شمولی حقوق بشر تا نسبی‌گرایی فرهنگی، بر این نکته تأکید کردند که اختلاف اصلی نه بر سر اصل کرامت انسانی، بلکه در شیوه‌های تفسیر، اولویت‌بندی و اعمال حقوق بشر در بسترهای فرهنگی و سیاسی گوناگون است. حقوق بشر شرقی در این چارچوب، گاه به‌عنوان واکنشی انتقادی به هژمونی غربی و گاه به‌مثابه مفهومی قابل دفاع از منظر فلسفی و تمدنی تحلیل شد؛ مفهومی که می‌تواند در پیوند با ایده «دولت‌های تمدنی»، چندجانبه‌گرایی، ائتلاف‌سازی و نقش‌آفرینی نهادهایی چون بریکس و شانگهای، به بازتولید خوانش‌های بدیل از حقوق بشر منجر شود. همچنین بر نقش فرهنگ‌ها و سنت‌های شرقی نظیر اسلام، کنفسیوسیسم، هندوئیسم و بودیسم در تأکید بر جمع‌گرایی، مسئولیت اجتماعی و اخلاق انسانی به‌عنوان بنیان‌های بالقوه حقوق بشر شرقی تأکید شد؛ بنیان‌هایی که می‌توانند زمینه‌ساز گفت‌وگویی انتقادی و اصلاح‌گرانه با نظم حقوق بشری موجود در سطح جهانی باشند.

گزارش کامل نشست را در اینجا بخوانید...